Geen viool is gemaakt "van de Kleine IJstijd." De Kleine IJstijd (ca. 1300–1850) was een periode van koelere wereldwijde temperaturen. Echter, de langzamere boomgroei in deze tijd produceerde dense, resonante spar en esdoorn – hooggewaardeerd door luthiers als Stradivari en Guarneri. Veel grote Cremonese violen (ca. 1650–1750) gebruiken hout dat in deze periode groeide, wat bijdrogt aan hun uitzonderlijke toon. Het hout is niet "van" de tijdperk; de klimaatomstandigheden leverden superieure toonhout op.