Panfluiten (of panpijpen) bevatten typisch 5 tot 8 pijpen, elk gestemd op een enkele toon, wat dat aantal distincte noten oplevert. Traditionele Roemeense nai hebben vaak 20-22 pijpen voor chromatische bereik; Andese siku-variëteiten gebruiken twee rijen (ira en arka) die interlocken voor schaalvoltooiing. Sommige hedendaagse makers produceren uitgebreide modellen met 13+ pijpen. De spelers-techniek – kantelen voor semitonen, overblazen voor octaven – vergroot speelbare noten boven het fysieke pijpenaantal. Echter, het fundamentele notenaantal gelijk aan het aantal pijpen, aangezien elk één fundamentele toon produceert. Eenvoud definieert het instrument: geen kleppen, ventielen, of vingergaten – alleen adem en geometrie.
De panfluit is een van de oudste en meest universele windinstrumenten, gevonden in culturen over de hele wereld.