Greg Ham’s saxofoonsolo op “Who Can It Be Now?” is een meesterles in pentatonische frasering, ritmische verplaatsing en melodische zuinigheid. Hier is een noot-voor-noot transcriptie in concert pitch (tenorsax klinkt een grote non onder geschreven).
C♯ – G – F♯ – D♯ – C♯ – E – D – F♯ – E – G – F♯ – D♯ – C♯ – E – D – F♯ – E – G – A – B – C♯ – G – F♯ – D♯ – C♯ – E – D – F♯ – E – D♯ – C♯ – E – D – F♯ – E – G – A – B – F – E – D♯ – C♯ – D – E – F – E – G – A – B – C – B♭ – A – G – F – E – D♯ – C♯ – D – E – F – E – D – F♯ – E – D♯ – C♯
Transponeer alles op een grote non (octaaf + grote seconde). De eerste noot wordt D♯ (geschreven). Oefen langzaam met een metronoom, dan sluit aan op de originele track. De magie zit niet in de noten – het zit in de ruimte ertussen.