Twee Iconische Orgelwerken: Bachs Toccata & Fuga In D Minor, Widors Toccata Uit Symfonie Nr. 5
De twee beroemdste orgelcomposities in de westerse canon zijn:
- J.S. Bach – Toccata en Fuga in D mineur, BWV 565
Het ultieme orgelshowstuk: dramatische openingsflourish, ingewikkelde fuga, en donderend finale. Gecomponeerd ca. 1704–1750 (auteurschap debatabel). Alomtegenwoordig in film, tv, en popcultuur als het geluid van "spooky orgelmuziek."
- Charles-Marie Widor – Toccata uit Symfonie Nr. 5 in F majeur, Op. 42, Nr. 1
De ultieme bruiloftsrecessionele en vierende orgelwerk. Rapide, perpetuum mobile figuurningen over een majestueuze pedaalthema. Gecomponeerd 1879. Widor zelf speelde het op een brandende tempo; moderne organisten nemen het vaak iets langzamer voor duidelijkheid.
Beide stukken tonen de ongekende kracht, kleur, en architecturale aanwezigheid van het orgel – Bach in de taal van barokke contrapunt, Widor in romantische symfonische grandez.