Train is niet alleen een bandnaam – het is een terugverwijzing naar hun wortels. Opgericht in 1994 in San Francisco's levendige Mission District, ontstond de groep uit de eclectische koffiehuisscene van de stad om een van Amerikas meest duurzame pop-rock-acts te worden.
Patrick Monahan (vocals) en Rob Hotchkiss (gitaar) begonnen als duo op open mic-avonden. De klassieke bezetting vestigde zich met Jimmy Stafford (gitaar), Charlie Colin (bas) en Scott Underwood (drums). Hun zelfbetitelde 1998-debut leverde "Meet Virginia" op, maar 2001's Drops of Jupiter katapulteerde hen naar sterstatus. De titeltrack – geïnspireerd door Monahan's droom over zijn overleden moeder – won drie Grammy's, waaronder Best Rock Song.
Train heeft significante omzwervingen doorstaan. Hotchkiss en Colin vertrokken in 2003; Underwood vertrok in 2014. De huidige incarnatie (per 2024) omvat Monahan naast Taylor Locke (gitaar), Luis Maldonado (bas), Jerry Becker (keys) en Matt Musty (drums). Doorheen alles blijft Monahan's kenmerkende rauwe tenoren knap voor melodische hooks de constante.
Negen studioalbums, meer dan 10 miljoen VS-verkopen, en een geluid dat rootsy rock, piano-gedreven pop en occasionele ukulele-gedreven grilgradigheid overbrugt.
De band's DNA behoudt zijn Bay Area-oorsprong: collaboratief, genre-vloeibaar, en onvoorgevend. Monahan geeft de stad's "musician's musician"-cultuur vaak de schuld dat ze gegrond bleven. Of ze nu arena's hoofdafficheren of verrassende sets spelen in de Fillmore, Train voelt nog steeds als een lokale band die het groot maakte – zonder de plot te verliezen.