Op de altsaxofoon is E♯ enharmonisch equivalent aan F. Omdat de klapwerken van de saxofoon rond F zijn ontworpen, gebruik je meestal F-vingerzetting — maar intonatienuances zijn belangrijk.
Speel beide vingerzetting tegen een stemmer. Noteer welke stabieler is op jouw hoorn (elke saxofoon verschilt). Markeer de voorkeursvingerzetting in je muziek. In snelle passages vergemakkelijkt de alternatieve vingerzetting vaak de techniek.
Onthoud: E♯ komt voor in tonarten als F♯ majeur / D♯ mineur. Beheersing van beide vingerzettingen zorgt voor schone navigatie door kruis-toonarten.