Een fortepiano (vaak verkort tot 'piano') is de 18e-eeuwse voorloper van de moderne piano. Uitgevonden door Bartolomeo Cristofori ca. 1700, was het het eerste toetseninstrument dat dynamische controle via toetsanslag toeliet—harder slaan produceert luidere tonen (fortepiano). De naam smelt Italiaans piano (zacht) + forte (luid).
In tegenstelling tot de klavecimbel (plukt snaren op vast volume) of klavichord (tangenten slaan met beperkt dynamisch bereik), maakte de fortepiano's hameractie echte expressieve afstufing mogelijk—een revolutionaire capaciteit.
Deze dynamische expressiviteit geeft pianisten ongekende technische en artistieke veelzijdigheid—makend de piano het centrale instrument van Westerse kunstmuziek voor 250+ jaar.