De gitaar's mondiale verspreiding volgde het Europese kolonialisme, maar verving geen inheemse instrumenten. Culturen wereldwijd ontwikkelden hun eigen snaarstemmen:
Elk belichaamt distincte stemsystemen, technieken en culturele betekenissen. Deze diversiteit vieren – niet gitaar-universaliteit aannemen – verrijkt ons begrip van menselijke muzikale expressie.