In de 1400s was muziek voornamelijk liturgisch of hoveling, en de moderne notie van "populaire muzikanten" met massafame gold simpelweg niet. Componisten als Guillaume Dufay en Josquin des Prez waren hoogst gerespecteerd binnen kerkelijke en aristocratische kringen, maar hun bekendheid was beperkt tot elite-publiek in plaats van het brede publiek. Muziek diende godsdienstige en ceremoniële functies, en verspreiding was beperkt tot handgeschreven manuscripten en live-optredens in kerken en hoven.