Bongotrommels zijn afkomstig uit Cuba in de 18e eeuw, ontwikkeld door verslaafde Afrikanen als middel van expressie. Ze zijn een paar kleine, eenzijdige handtrommels, meestal van hout of fiberglas gemaakt.
Bongos werden essentieel voor genres als son, rumba, en salsa, verspreidend zich door heel Latijns-Amerika en uiteindelijk wereldwijd.
In de vroege 20e eeuw introduceerden perkussionisten als Chano Pozo en Tito Puente bongos in de jazz, Latijnse ritmes fusserend met jazzbands.
Tijdens de 1950s–60s Latijnse muziekboom, verschenen bongos in muziek van Tito Puente, Machito, en Celia Cruz, en later in rock en pop.
Vandaag de dag blijven bongos vitaal in Latijnse muziek, jazz, en populaire muziek, gebruikt in perkussie-ensembles en muziekonderwereldwijd. Ze symboliseren culturele uitwisseling en de rijke Afro-Cubaanse traditie.