Een van de beroemdste misnomers in instrumentale muziek: "Dueling Banjos" is op de hit-opname eigenlijk géén banjo-duel. De verwarring komt uit de 1972-film Deliverance, waar een memorabele scène een stadsman (Ronny Cox) en een achterbuurtjongen (Billy Redden) toont die licks ruilen op twee banjo's.
Maar toen Eric Weissberg en Steve Mandell het thema opnamen voor de soundtrack, gebruikten ze één banjo (Weissberg) en één gitaar (Mandell). De wisselwerking tussen de heldere, percussieve banjo en de warme, sustainerende gitaar creëerde een rijker, meer dynamische textuur – en die versie werd de radiohit, klimmend tot #2 in de Billboard Hot 100 in 1973.
De filmscene vestigde de titel, de opname vestigde de klank, en de mismatch heeft luisteraars vijf decennia lang in de war gebracht. Het is een perfect voorbeeld van hoe visuele media muzikale nauwkeurigheid in de publieke verbeelding kan overrulen.