Adolphe Sax patenteerde de altsaxofoon (in E♭) in 1846. Hoewel het kernontwerp herkenbaar blijft, hebben belangrijke verbeteringen over bijna twee eeuwen de moderne alt veelzijdiger, ergonomischer en expressiever gemaakt.
Een enorme verscheidenheid aan kamerformaten, tipopeningen, en facetten laat spelers toon afstemmen voor klassiek, jazz of pop contexten.
Standaard messing blijft dominant; sommige modellen gebruiken bronzer, koper, of zilver voor toonkleurvariatie. Lak en platinage beïnvloeden ook respons.
Resultaat: een vaste waarde in jazz, klassiek en muziekonderwijs wereldwijd.