Gitaar Finishes: Types, Kenmerken, En Afwegingen
Finish beïnvloedt toon, gevoel, duurzaamheid, veroudering, en herstelbaarheid. Hier zijn de vier hoofdtypen.
1. Nitrocellulose Lak ("Nitro")
- Traditioneel: Gibson, Fender (vintage/heruitgave), high-end boutique.
- Dun, ademend — versterkt houtresonantie.
- Verouderd mooi: Krakeelt/kraakelt ("relic" look), vergeelt, slijt tot hout.
- Herstelbaar: Lekvlekken onzichtbaar.
- Nadelen: Kraakt gemakkelijk; gevoelig voor temp/vocht; VOC-regelgeving beperkt gebruik.
2. Polyurethane / Polyester ("Poly")
- Moderne standaard: Meeste productiegitaars (Fender MIM/Player, Epiphone, PRS SE, Ibanez, etc.).
- Dik, duurzaam, kraakvaste — overleeft gigs, koffers, leven.
- Minder resonerend — dempt houttrilling; "plastic" gevoel.
- Moeilijk onzichtbaar te repareren — plekreparaties tonen.
- Stabiel: Minimale veroudering/krakeel.
3. Schellak (French Polish)
- Natuurlijke hars + alcohol; handgewreven, veel dunne lagen.
- Ultra-dun — maximaal houttrilling; "onbehandeld" gevoel.
- Kwetsbaar: Water/alcohol/hitte gevoelig; kraakt direct.
- Herstelbaar: Makkelijk te plakken (alcohol lost weer op).
- Domein: Klassieke/flamenco gitaars, high-end akoestische.
4. Olie / Was
- Tru-oil, toengolie, gekookt lijnzaad, bijenwas — penetreren hout.
- Natuurlijk gevoel — houttextuur bloot.
- Minimale bescherming — geen filmopbouw; frequente herhaalding nodig.
- Domein: Custom/build-your-own, halsen, vintage restauratie.
Hybride Benaderingen
Sommige gitaars combineren finishes (bijv. nitro top, poly rug/zijden; olie hals, poly body). Geen enkel "beste" — match aan instrumentdoel en eigenaarprioriteiten.