Vernietigt de Cry Baby Wah-pedaal je toon? Nee – maar het kleurt hem wel
De Dunlop Cry Baby (GCB-95, de klassieker) is de meest gekloonde, meest geliefde, meest gehaatte wah-pedaal ooit. "Vernietigt toon" is hyperbolisch – maar het dwingt een specifiek karakter op.
Wat het doet
- Passieve LC-schakeling – Vaste spoel + potentiometer = resonante bandpasfilter. Sweept ~400Hz–2kHz.
- Belastingseffect – Hoge input-impedantie (1MΩ) maar geen buffer. In een ketting kan het de hoogtes verdunnen voordat de wah überhaupt engageert.
- Ruish – Vintage-spec spoelen (Fasel, Halo) vangen EMI op. Moderne reissues beter, niet stil.
- Toonzuiging (bypass) – Niet-true-bypass originalen lekken hoogtes. True-bypass mods/reissues lossen dit op.
Wat het NIET doet
- Je signaal onomkeerbaar vernietigen.
- Slecht klinken als je die vocale, kwakende, mid-range honk wilt (Hendrix, Clapton, Kirk Hammett, Slash).
- Versatiliteit bieden – één sweepbereik, geen Q/level/gain-controls. Dat is de "één-trick" kritiek.
Oordeel
Als je de wah-sound wilt, is het de benchmark. Als je afstelbaarheid nodig hebt, kijk naar 535Q, RMC, Fulltone, Morley. "Vernietigt toon" = "Ik kocht het verkeerde gereedschap voor mijn sound."