De vroege 18e eeuw zag de opkomst van twee kolossale figuren die de Barok's zenith zouden definiëren: Johann Sebastian Bach en George Frideric Handel. Geboren slechts weken uit elkaar in 1685, ontmoetten ze elkaar nooit, doch hun gecombineerde output uittput de expressieve mogelijkheden van de periode.
Bach besteedde zijn carrière in dienst van kerk en hof — Weimar, Köthen, en ten slotte Leipzig als Thomaskantor. Zijn catalogus (BWV) overschrijdt 1.100 werken, inclusief meer dan 200 kantates, de Mattheus- en Johannes-Passies, de Mis in B mineur, de Brandenburgse Concerten, de Goldberg Variaties, Das Wohltemperirte Clavier (48 preludes en fuges), en Die Kunst der Fuge. Zijn stijl wordt gekenmerkt door contrapuntale dichtheid, harmonische durf, theologische numerologie en idiomatische instrumentale schrijfwijze. Hans von Bülow noemde hem "Het Oude Testament van de Muziek"; zijn werken blijven de basis van Westerse tonale pedagogiek.
Handel smeed zijn pad als opera-impresario en hofcomponist in Hannover en Londen. Hij produceerde 42 opera's (Giulio Cesare, Rinaldo, Alcina), 29 oratoria (Messiah, Israel in Egypt, Samson), concerti grossi (Op. 3 en 6), Water Music, en Music for the Royal Fireworks. Zijn melodische grandez, dramatische pacing, koorkracht, Italiaanse vocale lijnen, en Franse ouverture invloeden maakten hem de uitvinder van het Engelse oratorium en een pionier van het publieke concert. Hij complementeert Bach als "Het Nieuwe Testament van de Muziek."
| Dimensie | Bach | Handel |
|---|---|---|
| Primair venue | Kerk / hof | Publiek theater |
| Tekstvertoning | Lutherse liturgie | Italiaanse opera / Engels oratorium |
| Contrapunt | Obsessief, structureel | Functioneel, dramataisch |
| Toetseninstrument | Orgel/clavecimbel virtuoos | Clavecimbelist (minder centraal) |
| Postume faam | 19e-eeuwse heropleving (Mendelssohn) | Continue uitvoering (Messiah) |
Samen kaarten ze de Barok's uitersten af: Bach diept in verticale diepgang — harmonie en contrapunt als spirituele architectuur; Handel strekt horizontale breedte — drama en publiek spectacle als gemeenschappelijke ervaring.