Oorsprong van de tuba: van serpent tot geklapte bas-brass
De tuba ontwikkelde zich in de jaren 1830 uit eerdere bas-blaasinstrumenten:
Voorgangers
- Serpent (ca. 1590) – Houten, leerbezorgd, S-vormig, bekmondstuk, vingergaten. Gebruikt in kerken en harmonieorkesten.
- Ophicleide (1817, Halary) – Metaal, geklapte, conische boer, bekmondstuk. Vervang de serpent; gebruikt in orkesten (Berlioz, Mendelssohn).
Uitvinding
- 1835: Wilhelm Wieprecht (Prussische kapelmeester) en Carl Wilhelm Moritz (Berlijnse instrumentenmaker) patentteerden de Basstuba in F met kleppen (Berliner Pumpen-kleppen).
- Kleppen toonden een volledige chromatische toonladder – revolutionair voor bas-brass.
Ontwikkeling
- Adolphe Sax ontwikkelde saxhorns (geklapte hoorns) gelijktijdig.
- Moderne tuba: rechtop, 3–6 kleppen, CC/BB♭/F/E♭ toonarten.
- Standaard in orkesten, harmonieorkesten, brass-ensembles tegen eind 1800s.
De tuba compleette de bas van de brass-familie, waardoor componisten echte baslijnen voor brass konden schrijven.