De laagste standaardnoot op een B-klarinet is geschreven E₃ (klinkend D₃), niet Es. (De Es-klarinet's laagste is geschreven E₃, klinkend G₃.)
Deze lage E (concert D) wordt vaak gebruikt in orkestrale, harmonie, en solorepertoire – vooral in werken van Brahms, Mahler, Sjostakovitsj, en Copland. Het verschijnt in melodische lijnen, basversterking, en als pedaaltoon. Hoewel niet zo algemeen als het middenregister, is het een standaarddeel van het bereik van het instrument en verwacht van intermediaire/gevorderde spelers.