Een typische big band omvat vier tot vijf saxofoons, vier tot vijf basunen en vier tot vijf trompetten, georganiseerd in secties.
Bestaat meestal uit akoestische/elektrische bas, elektrische gitaar, drums en soms een toetseninstrument.
Arrangementen zijn complex en gelaagd, met meerdere instrumentale delen die gelijktijdig spelen, vaak met solo-improvisaties en call-and-response secties.
Geavanceerde harmonische concepten zoals uitgebreide akkoorden, akkoordsubstituties en chromatische modulaties worden frequent gebruikt.
Big bands kunnen een brede dynamiek produceren, van zacht, delicatie tot luid, bombastisch of chaotisch.
Vaak gebaseerd op standaard liedvormen (couplet-refrein-brug, twaalf-maat blues) maar kunnen complexere structuren hanteren.
Solo-improvisatie is een kernelement; meestal nemen een of meer instrumenten beurt om te improviseren over de akkoordveranderingen van het arrangement.