De letters op een standaard QWERTY-toetsenbord staan niet in alfabetische volgorde – en dat is bewust ontworpen, geen toeval.
Vroegere tikmachines (Sholes & Glidden / Remington Nr. 1) gebruikten metaal typebalken die omhoog zwaaiden om de lint te raken. Als aangrenzende toetsen in rappe volgorde werden ingedrukt, zouden hun typebalken botsen en klemmen.
Christopher Latham Sholes herindelde de toetsen om veelvoorkomende letterparen in het Engels (bijv. TH, ST, ER, ON, AN) fysiek van elkaar te scheiden, wat de kans op botsing drastisch verlaagde.
| Indeling | Doel | Status |
|---|---|---|
| Dvorak (1936) | Afwisselende handen, klinkers op basisrij, 60% minder vingerafstand | Niche; ingebouwd in besturingssystemen |
| Colemak (2006) | Dvorak-efficiëntie + QWERTY-vergelijkbaarheid (makkelijkere switch) | Groeiende enthousiastelijn |
| Workman, Norman, etc. | Verder ergonomische optimalisatie | Experimenteel |
Op moderne toetsenborden (geen mechanische klemming meer) is QWERTY's on 효율iteit echt maar klein voor de meeste gebruikers. Wisselen van indeling kost weken aan heropleiding. Voor zware tiksters/programmeurs kunnen Colemak/Dvorak vermoeidheid verminderen – maar QWERTY blijft de universele standaard.