Igor Stravinsky was geen virtuoos performer in de Liszt-zin, maar hij was een gevorderde pianist – en de piano was de motor van zijn creatieve proces.
Geen bewijs dat hij orkestinstrumenten professioneel bespeelde. Hij dirigeerde uitgebreid – vooral zijn eigen werk – maar het toetsenbord was zijn laboratorium. Hij composeerde aan de piano, testte orchestreringen via pianoreductie, en dacht in pianistische texturen zelfs toen hij voor vol Orkest schreef.
Stravinsky's pianoschrijven – percussief, ritmisch, harmonisch prikkelend – weerspiegelt zijn eigen handen. De getande akkoorden van Les Noces, de motorische ostinati van Petrushka, de neoklassieke helderheid van de Sonate: allen geboren aan het toetsenbord. Hij schreef niet alleen voor piano; hij dacht in piano.