Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Muziekinstrumenten

De Orkestrale Palet Van Coldplay's "Viva La Vida": Klavecimbel, Strijkers En Baroque Pop

Coldplay's 2008 meesterwerk "Viva la Vida" klinkt niet als een rockband – het klinkt als een barok orkest dat leerde grooven. Producent Brian Eno en de band bouwden een klankwereld vanuit een specifieke, onconventionele instrumentenlijst:

De Instrumentatie

Waarom Het Klavecimbel Alles Verandert

Die opening-riff—da-da-da-da, da-da-da-da—is een klavecimbel-loop. Geen synth-preset. Een echte (of meticuul gesamplede) klavecimbel. Het signaleert: dit is oude muziek nieuw gemaakt. De barok-referentie is geen decoratie; het is de these van het nummer: keizersrijzen en vallen in cycli. Het klavecimbel is de klank van het hof dat de revolutie voorafgaat.

De Strijkarrangement

Owen Pallett (Final Fantasy) schreef partijen die ademen – contramelodieën, suspendaties, oplossingen. Ze vullen niet op; ze spreken met Chris Martin's stem. De strijkers zwellen op bij "I know Saint Peter won't call my name" – oordeel aankomend in C-majeur.

Nalatenschap

"Viva la Vida" bewijste dat een rockband volledig baroque-pop kan gaan en wereldwijd charts kan toppen. Het opende de deur voor: Vampire Weekend's Contra, Arcade Fire's The Suburbs, de hele "indie gaat orchestraal" golf. Eén klavecimbel-loop. Geschiedenis kantelde.

Muziekinstrumenten

Related Categories