Barokkenmerken Die Verdwenen in de Klassieke Periode
De overgang van Barok (1600–1750) naar Klassiek (1750–1820) was niet alleen stylistiek – het was een paradigmaverschuiving. Vijf definerende Barok-elementen werden grotendeels afgezworen of getransformeerd.
- Uitgebreid Contrapunt – Complexe polyphonie (fuges, canonen) wich homofone textuur (melodie + begeleiding).
- Getrapte Dynamiek – Abrupte luid/zacht contrasten vervangen door geleidelijke crescendo's/diminuendo's en genuanceerde schakeringen.
- Basso Continuo – Cijferbas realisatie (hark + cello) verdween; volledig uitgewerkte partituurs werden standaard.
- Zware Ornamentatie – Geïmproviseerde trillers, mordenten, appoggiaturen werden precies genoteerd of vereenvoudigd.
- Wijdverspreide Improvistatie – Cadensa's, ornamentatie, en continuo-realisatie vereisten spontane uitvinding; Klassieke tijd schreef ze uit.
Het Klassieke Ideaal
Helderheid, balans, symmetrie, toegankelijkheid. Vormen gestandaardiseerd (sonata-allegro, rondo, menuet/trio). De bedoeling van de componist werd vast – geen framework meer voor uitvoerende co-creatie.