Het opknijpen van vioolsnaren verhoogt de spanning, wat verschillende hoorbare en tastbare veranderingen produceert:
Hogere spanning = snellere trilling = hogere toonhoogte. Dit is het primaire stemmechanisme.
Strammer gespannen snaren produceren een helderder, helderder timbre met versterkte overtonen en harmonieken, met nadruk op hogere frequenties.
Verhoogde spanning vermindert sustain (uitklinktijd) omdat snaren sneller dempen.
Over het algemeen louder output door efficiëntere energieoverdracht van boog naar snaar, hoewel boogdruk en techniek ook tellen.
Hogere spanning vereist grotere vingerdruk, wat beginners of spelers met kleinere handen kan uitdagen.
Violisten experimenteren met snaarspanningen (en snaartypes) om hun ideale mix van toon, respons en comfort te bereiken.