Fluit: Lange, cilindrische buis met kleine tonelochten → hoge fundamentele, heldere harmonische.
Tuba: Grote, conische boor met wijd bel → lage fundamentele, rijke lage partielen, sterke projectie.
Fluit: Lucht geblazen over embouchure-gat (luchtriet) → randtoon-oscillatie.
Tuba: Lippen zoemen in bekermondstuk → lip-riet vibratie.
Fluit: Zilver, goud, platina, nikkel-zilver → dichte, reflecterende oppervlakken.
Tuba: Messing (koper-zink) → warmer, breder spectrum.
Fluit: Openen/dichten tonelochten om effectieve lengte te veranderen.
Tuba: Ventilen indrukken om buislengte toe te voegen; groter luchtvolume vereist.
Deze fysieke verschillen creëren de fluit's luchtige, behendige timbre versus de tuba's massieve, fundamentele gewicht.