Historische namen voor de piano: Cembalo, fortepiano, clavichord & meer
De moderne piano ontstond uit een linie van toetseninstrumenten, elk met eigen mechanismen en klankkarakters. Deze termen worden vaak losweg gebruikt als "oude namen voor de piano", maar technisch gezien verwijzen ze naar voorlopers of verwanten, niet de piano zelf:
- Cembalo: Geknipte snaren (pennen), vast volume, helder timbre – dominant in Barokmuziek.
- Fortepiano (of Forte piano): De directe 18e-eeuwse voorloper; hammeractie, dynamisch bereik (piano tot forte), lichter frame, leerbezette hamers. Mozart en Haydn schreven voor dit instrument.
- Clavichord: Tangent-geslagen snaren, extreem zacht, expressieve vibrato (bebung) mogelijk – favoriet voor privé-oefening en compositie (Bach hield ervan).
- Virginals: Klein, rechthoekig cembalovariant populair in Renaissance/vroege Barok in Engeland.
- Spinet: Compact, hoekig gespannen cembalo of vroege pianovariant voor huishoudelijke ruimtes.
- Clavier / Toetsenbord: Generieke periodetermen voor elk gespannen toetseninstrument.
Het begrijpen van deze onderscheiden is essentieel voor historisch geïnformeerde uitvoering en het waarderen van hoe componerende stijl zich ontwikkelde naast instrumenttechnologie.