Beroemde klarinetstukken van Artie Shaw: De virtuoos van de swing-era
Artie Shaws klarinetspel stelde de standaard voor jazz in de swing-era – technische perfectie, toon schoonheid en onrustige muzikale nieuwsgierigheid. Zijn definitieve opnames:
- "Begin the Beguine" (1938) – Cole Porter; Latijns getint, carrièremakende hit. De klarinetcadenza is legendarisch.
- "Concerto for Clarinet" (1940) – Ambitieus jazz-klassieke fusie; drie delen, geschreven door Shaw.
- "Stardust" (1941) – Hoagy Carmichael; ontroerend, lyrisch solo over luisterrijke strijkers.
- "Nightmare" (1941) – Billy Strayhorn; donker, experimenteel, atonale randen – Shaws meest avant-gardistische opname.
- "Frenesi" (1942) – Opgewonden Latijns, groot commercieel succes; toont ritmische precisie.
- "Moonglow" (1943) – Teder ballad; Shaws lyrisme op zijn meest kwetsbare.
- "Blues in the Night" (1943) – Harold Arlen; zielige improvisatie, blue-note meesterwerk.
- "Any Old Time" (1944) – Speels, swingende charme; stem van Billie Holiday (onbekrediteerd).
Waarom Shaw Belangrijk Was
Hij behandelde de klarinet als een lead-stem gelijk aan elke hoorn of snaar – hij breidde het bereik, de dynamiek en de expressieve woordenschat uit. Zijn toon (gecentreerd, houtachtig, gecontroleerd vibrato) en techniek (circulair ademen, altissimo beheersing) legde de lat hoger voor elke jazz-klarinetist sindsdien. Hij stopte meerdere keren met het muziekbusiness, maar de opnames blijven onveranderlijk.