Nee – piano's worden gestemd op gelijke temperering, niet op een toonart.
"Stemmen op A♭ majore" impliceert intervallen aanpassen zodat A♭ majore perfect klinkt (zuivere intonatie) terwijl andere toonarten lijden. Dat is hoe klavecimbelen met meantone-temperering werken – of elektronische toetsenborden met selecteerbare tempereringen.
De piano's vaste toonhoogte per toets (één snaar per noot in tenor/discant, twee/drie in bas) betekent dat elke noot *elke* toonart tegelijk dient. Je kunt C-E niet een zuivere grote ters maken (5:4 verhouding) zonder C-E (reine kwart) en G-B (grote ters in G majore) te vernielen.
Historische noot: Voor gelijke temperering (gestandaardiseerd ~1917) gebruikten piano's welgetempereringen (Werckmeister, Kirnberger) waar toonarten *wel* distincte kleuren hadden – sommige zoeter, anderen harder. Maar nooit "op A♭ majore gestemd" exclusief.
Als je zuivere A♭ majore wilt: gebruik een synth met zuivere intonatie, een herstemmend digitaal piano, of een strijkensemble. De akoestische piano is een compromis-instrument – bij ontwerp.