De laagste noot op een standaard altsaxofoon is E♭3 (de E-mol onder midden-C), met een fundamentele frequentie van ongeveer 311,13 Hz.
De limiet wordt bepaald door de instrumentenbuislengte, belgrootte, en toetsenmechanisme. De altsax' lichaamslengte ondersteunt een fundamentele resonantie op E♭3; de buis verder verlengen zou extra toetsen en een grotere bel vereisen, wat het instrumentontwerp fundamenteel zou veranderen.
Componisten en arrangeurs die voor altsax schrijven, moeten E♭3 als absolute vloer behandelen. Noten daaronder vereisen een ander saxofon (tenor, baryton) of uitgebreide technieken (subtoon, multiphonics) die geen echte fundamentele tonen produceren.