Wanneer twee noten verbonden zijn door een binding (een gebogen lijn die notenkoppen van dezelfde toonhoogte verbindt), functioneren ze als één noot met de opgetelde duur. De binding "lijmt" de noten effectief aan elkaar – je speelt één keer, houdt voor de gecombineerde waarde.
| Symbool | Naam | Functie |
|---|---|---|
| 𝅘𝅥⌣𝅘𝅥 | Binding | Combineert dezelfde toonhoogte noten tot één uitgehouden noot |
| 𝅘𝅥⌣𝅘𝅥 (verschillende toonhoogtes) | Slur | Duided legato-frasering – speel glad, maar herarticuleer elke noot |
| 𝅘𝅥. | Punt | Voegt half van de nootwaarde toe (kwart + achtste = 1,5 telling) |
Bindingen verbinden alleen noten van identieke toonhoogte. Als de toonhoogtes verschillen, is het een slur (fraseringsteken), geen binding. Bindingen tellen exacte ritmische waarden op; punten tellen proportionele waarden op. Beide verlengen duur, maar bindingen bieden precieze, noot-voor-noot controle – vooral handig over maatstrepen waar een punt dubbelzinnig zou zijn.