Viool ringende tonen zijn een auditieve illusie veroorzaakt door sympathieke trilling van onbespeelde snaren. Wanneer een snaar geprikkeld wordt, veroorzaken zijn trillingen dat andere snaren sympathiek trillen, wat een ringend geluid produceert na het stoppen van de initiële prikking.
Meest voorkomend op G en D snaren, maar kan voorkomen op A en E. Toonhoogte hangt af van trillende snaarlengte (korter = hoger). Ringende tonen zijn onderdeel van de vioolklank, gebruikt voor muzikale effecten als spanning of rijkdom.
Mechanisme: Geprikkelde snaar trilt lucht op zijn frequentie, waardoor andere snaren (gestemd op dezelfde frequenties) trillen. Hoeveelheid hangt af van snaarspanning, gewicht, afstand. Hogere spanning vermindert sympathie; zwaardere snaren verhogen het; dichtere snaren verhogen het.
Violisten gebruiken demping (vinger/schuim op onbespeelde snaren) om sympathie te verminderen voor heldere intonatie. Met oefening kunnen ringende tonen expressief gecontroleerd worden.