De bamboefluit ontstond onafhankelijk in meerdere oude culturen wereldwijd—China (dizi), India (bansuri), Japan (shakuhachi), Korea (daegeum), Zuidoost-Azië (suling), de Andes (quena), en verder. De uitvinding is verloren in de prehistorie; geen enkel individu of cultuur kan er credit voor claimen.
De universele beschikbaarheid van holle bamboestengels en de fysica van luchtkolomtrilling maakten het een convergente innovatie—een zeldzaam voorbeeld van polygenese in de muziekinstrumentengeschiedenis.