Het zijn twee verschillende mensen, gescheiden door 36 jaar en een oceaan:
Key's gedicht circuleerde als een vliegblad met de aanwijzing "Tune: Anacreon in Heaven." De combinatie ving organisch aan. Tijdens de Burgeroorlog was het een de facto volkslied. Congres maakte het officieel in 1931.
Er bestaan vier strofen, hoewel meestal alleen de eerste gezongen wordt. De derde ("No refuge could save the hireling and slave...") refereert aan verslavenen die vochten voor de Britten — een omstreden passage in moderne discussie.
Dus: Key schreef de woorden; Smith schreef de muziek. Geen van beiden leefde om te zien hoe hun gecombineerde werk de VS-volkslied werd.