Dit is waarom het zo effectief was:
* Eerie en angstaanjagend: De repetitieve, minimalistische melodie van het nummer en het gebruik van ongebruikelijke instrumenten creëren een gevoel van onbehagen en angst.
* Thematische resonantie: De geleidelijke opbouw van de muziek en de onverwachte toonwisselingen weerspiegelden de escalerende horror en demonische bezetenheid die de hoofdpersoon ervoer.
* Emotionele manipulatie: De melancholische en verontrustende aard van het nummer versterkte effectief de emotionele impact van de meest angstaanjagende scènes van de film.
Friedkin wilde aanvankelijk een ander muziekstuk gebruiken, maar werd door het platenlabel overtuigd om "Tubular Bells" een kans te geven. De rest is, zoals ze zeggen, geschiedenis. Het nummer werd synoniem met de film, waardoor het een van de meest herkenbare en invloedrijke stukken horrormuziek ooit geschreven is.