Ondanks honderden tot duizenden beschikbare nummers, kiezen mensen vaak voor beproefde favorieten bij karaoke. Of het nu om de epische opbouw, inspirerende lering of de capaciteit gaat om een zanger zonder gehoor als wereldster te laten voelen – sommige popnummers blijven standaardkeuzes.
Journey's "Don't Stop Believin'" is een van de populairste karaokekeuzes: de woorden zijn inspirerend, zelfs de slechtste zanger gelooft in zijn talent (of gebrek daaraan). Uitgebracht op "Escape" (1981). Het schetst "a small town girl" en "a city boy born and raised in South Detroit" – iedereen, man of vrouw, kan opstaan en zingen. De beloning komt pas aan het einde met het refrein, opbouwend naar de hoge noten en "hold on to that feeling".
Haarmetalbands waren bekend om himnen met hoge vocals, en Bon Jovi's "Livin' on a Prayer" wint met zijn over-the-top refrein dat de luisteraar uitdaagt de hoge noten te halen. Uitgebracht op "Slippery When Wet" (1986). Het vertelt over twee werkende jongeren: Tommy de dokwerker en Gina de serveerster. Het raakt de gewone mens. Dat hitmaker Desmond Child medeschreef, verklaart de populariteit.
Queen's "Bohemian Rhapsody" is populair door de operatische elementen en meerdere bewegingen die typische popstructuur en lengte trotseren. Met referenties aan moord, 120 vocale sporen en in Freddie Mercurys woorden "random rhyming nonsense" – een episch nummer dat karaokezangers uitdaagt met complexe opbouw en wijd vocal range. Uitgebracht 1975, bereikte VS #9, maar wordt gezien als een van de beste nummers ooit.