Componisten en muziekproducenten moeten hun werk beschermen tegen kopiëren. Het bezitten van het auteursrecht op een origineel nummer geeft de maker controle en bescherming. De federale overheid heeft meerdere wetten aangenomen ter bescherming van originele muziek. Hierdoor is het voor iedereen haalbaar om zekerheid voor zijn werk te regelen.
In werking getreden 1 januari 1978. Eerste grote auteurswet sinds begin 20e eeuw. Technologische innovaties (tv, radio) maakten een herziening noodzakelijk. Voor muziek: bescherming van originele auteurswerken – alle onderdelen van een nummer: tekst, instrumentale opzet, opname. Ook het recht om te kopiëren, verkopen, uitvoeren of licentiëren.
Nieuwe technologie (digitale audio als MP3, internet) liet makers onbeschermd. Deze wet lost dat op. Onrechtmatig online geplaatste audio kan ontruimd worden. Peer-to-peer-ruil van andermans digitale media is onwettig.
Regelt vergoeding voor gebruik van andermans auteursrechtelijk werk zonder directe toestemming, via licentieovereenkomsten. Gebruikers moeten voorwaarden nakomen en royalties betalen. Geldt voor satelliet, kabel, radio, webcasts en andere uitzendingen. Het Library of Congress stelde een paneel rechters in die royalty-tarieven controleren op redelijkheid, tijdige uitbetaling en goede relaties tussen gebruiker en eigenaar.