Het medeschending-octrooi bestaat al meer dan 130 jaar en is ontworpen om uitvinders te beschermen tegen verlies van controle en winst over het product uit hun geest.
Zonder deze bescherming konden uitvinders geen succesvolle juridische actie ondernemen tegen fabrikanten of corporaties die elementen van de uitvinding zonder consequenties kapten.
De juridische elementen stellen drie criteria voor actie tegen een beschuldigde die de uitvinding steelt: verkoop van een geoctrooieerde uitvinding, verkoop zonder toestemming/credit aan de uitvinder, en bewustzijn dat de uitvinding niet van hen is. Het derde criterium is volgens rechters het moeilijkst te bewijzen.
Rechters veroordelen soms niet bij uitvindingen met veelzijdig gebruik – 'staples of commerce'. Deze artikelen hebben substantieel niet-inbreukend gebruik. Omdat sommige uitvindingen meerdere toepassingen hebben buiten de bedoeling van de uitvinder, is fabricage door een derde geen medeschending.
De wet stamt uit de 19e eeuw, toen niemand de complexiteit van inbreukcontrole in de digitale era voorzag. De wet heeft diverse aanpassingen gekregen in de strijd tegen gepirateerde software. Zelfs webhosts of bloggers die toegangscodes posten voor onbevoegde kopieën, kunnen als medeschenders worden aangemerkt.