Laniers gedicht verkent natuur, sterfelijkheid, tijd en spirituele eenheid in vier delen:
Oude boom als getuige van aardgeschiedenis—metafoor voor collectieve levende wijsheid.
Mysterieuze wijze figuur die communieert met bos, leert van bomen.
Transcendent lied dat alle wezens geaccumuleerde kennis deelt; bomen zingen mee in harmonie.
Toekomstige generaties onthouden het lied; bomen bewaren zijn boodschap van eenheid en wijsheid.
Overkoepelend: Viert onderling verbondenheid van leven, natuurwijsheid en kunstkracht om erfgoed te bewaren.