De poëzie van het Hooglied heeft de kunsten, met name de muziek, lang geïnspireerd. Joodse, christelijke en zelfs seculiere liedjes gebruiken de beeldspraak om de ideale schoonheid van romantische liefde uit te drukken. De beschrijving "roze van Saron" is een specifieke favoriet.
Deze beeldspraak wordt gevonden in een korte Hebreeuwse schriftvers: "Ik ben de roos van Saron, de lelie van de dalen" (Hooglied 2:1). Dit boek – ook bekend als het Hooglied der Hoogliederen – werd geschreven door een onbekende dichter na de Ballingschap van Babilon (538 v.Chr.).
Naast romantische liefde beschrijven zowel het boek als de zin ook de liefde die God voor de mensheid heeft. Zo stelt de Nieuwe Amerikaanse Bijbel: "In de christelijke traditie is het Hooglied geïnterpreteerd in termen van de vereniging tussen Christus en de Kerk... en Christus en de individuele ziel."
Daarom wordt Jezus vaak de "roos van Saron" genoemd, zoals in dit gezang uit 1911 met dezelfde naam: "Heer Jezus, mijn zoete Roos van Saron / mijn Profeet, mijn Priester en mijn Koning / U zal ik al mijn loven zingen / Voor de zegenen die Uw barmhartigheid brengt."
In 1994 namen verschillende gospelmuzikanten een "Rose of Sharon"-selectie op voor het album "From Savior: the Story of God's Passion for His People".
Daarnaast hebben veel mainstreambands, soloartiesten en schrijvers deze beeldspraak in hun liedtitels of teksten opgenomen, waaronder Bob Dylan, Xiu Xiu, Kate Bush, Killswitch Engage en Robert Hunter.