Transcriberen in muziek verwijst naar zowel het luisteren naar een nummer en de score opschrijven als het aanpassen van een nummer tot bladmuziek voor een bepaald instrument of ensemble. Het proces voor beide is hetzelfde, en vaak is het makkelijker om een aanpassing te maken na het uitschrijven van de originele score. Afhankelijk van de complexiteit van het nummer, kan dit een tamelijk lang proces zijn. Echter, met methodisch werk is het geen bijzonder moeilijke taak. Transcriberen van nummers geeft ook inzicht in het gedachteproces van de schrijver bij het schrijven van het nummer.
Bepaal de basale nummerstructuur. Vind uit in welke volgorde de secties (couplet, refrein, intro, enz.) gaan en hoeveel muzikale maten er in zitten. Definieer deze secties voor het volledige nummer op de bladmuziek van de transcriptie.
Transcribeer de percussietrack. Het isoleren van de lagere EQ-secties kan helpen. Deze sectie eerst klaar hebben geeft een skelet aan de transcriptie en helpt bij het bepalen van nootduur in andere secties.
Transcribeer een ander instrument, maar kies er één om je op te richten. Het aanpassen van EQ en balans op de speler kan helpen dat instrument te isoleren. Aangezien elk instrument zijn eigen toonhoogtebereik en balans op de opname heeft, moeten deze instellingen uitgeprobeerd worden.
Transcribeer elk instrument één voor één tot de score compleet is. Meestal is het een goed idee om van simpel naar complexer te gaan, maar dit varieert per nummer en transcribeerder.
Test de score tegen de track om te controleren op discrepanties. Als alternatief kan de bladmuziek in een MIDI-programma geprogrammeerd worden en afgespeeld om te zien of het correct klinkt.
Pas de hoofdstukken van het nummer aan aan een gewenst instrument of ensemble als je een aanpassing maakt. Afhankelijk van de aard van de aanpassing, kunnen de gebruikte delen in de transcriptie variëren. De hoofmelodie en basale baslijn worden bijna altijd gebruikt.