In een wereld waar wateren stijgen,
Onder het oppervlak liggen geheimen.
Een melodie van diepten onverteld,
Een symfonie zo zuiver, ontvouwt zich.
Door fluisteringen van de oceaanroep,
Waar kleuren dansen in zachte val,
Word ik getrokken naar een onzichtbaar rijk,
Waar levens ware essentie schittert.
Onderwater, waar schaduwen schetsen,
Een symfonie van vloeibare genade,
In deze afgrond van zeldzame wonderen,
Vind ik een troost buiten compare.
Midden in de koralen levendige tint,
Waar vissen in harmonie najagen,
Elke moment ademt een tijdloze vers,
Een koor van het universum.
Onder de maan zijn hemelse gloed,
Waar stromingen zwerven en zacht vloeien,
Mijn geest zweeft op onbekende golven,
In dieptes waar vrede diep gezaaid is.
(Herhalen)
Oh, laat me vertoeven in deze droom,
Waar levens ware schoonheid tot leven komt,
Midden in de onderwater schittering,
Vind ik mijn ziel, voor altijd bloeien.
Als duisternis wikt voor de ochtendlicht,
Het oppervlak roept, ik moet terugkeren,
Maar echo's van de oceaan macht,
Zullen resoneren binnenin, als een herboren lied.
Met elke nieuwe dag, zal ik doorgaan,
De melodie die binnenin weeft,
Een herinnering aan de onbekende dieptes,
Waar troost en wonder werkelijk schenen.
(Herhalen)
Nu ben ik gegrondvest op de oever,
Maar mijn geest zal altijd adoreren,
De wereld onder de wateren sway,
Waar magie weeft op elke dag.