"Please" (van het album Pop, 1997) is een smeekbede om verzoening midden in het Noord-Iers conflict. Bono spreekt een geliefde – of een verdeelde gemeenschap – aan en bidt hen om te "blijven" en te "luisteren". De couplets schetsen een "huis zonder deur" (isolatie) en "instortende kastelen" (gebroken beloften). De herhaling van "please" in de refrein benadrukt de wanhoop om verbinding. De brug treurt over verloren kansen ("wou ik teruggaan en vasthouden"). Uiteindelijk smelt het nummer persoonlijk hartzeer samen met een politieke verlangte naar vrede.