In een land van vruchtbare velden,
Waar de rivieren zachtmoedig geven,
Liggt de stad die we met plezier thuis noemen,
Biñan, onze liefde, we zullen nooit zwerven.
Biñan, Biñan, onze harten branden in verveling,
Voor je betoverende schoonheid, bij elke bocht.
Met dankbaarheid en trots verheffen we onze stem,
In deze hymne, laat onze eenheid zich verblijden.
Onder de azuurblauwe lucht,
Waar dromen vrij vliegen,
Kinderen lachen vult de lucht,
In deze stad, hun toekomst zo helder en schoon.
Biñan, Biñan, onze harten branden in verveling,
Voor je betoverende schoonheid, bij elke bocht.
Met dankbaarheid en trots verheffen we onze stem,
In deze hymne, laat onze eenheid zich verblijden.
Door de voorbijgane jaren, herinneringen ontvouwen zich,
Generaties hebben onze parel gevormd.
De verhalen van helden, legenden zo groot,
Geven de fakkel door aan dit gezegende land.
Vooruitgang ontvouwt zich met elke voorbijgaande dag,
Toch blijft traditie, leidend onze weg.
Hand in hand, we tegemoet aan de morgen,
Bouwend aan de Biñan die we koesteren, zonder smart.
Biñan, Biñan, onze harten branden in verveling,
Voor je betoverende schoonheid, bij elke bocht.
Met dankbaarheid en trots verheffen we onze stem,
In deze hymne, laat onze eenheid zich verblijden.
Biñan, onze geliefde, we beloven te blijven,
In jouw armen voor altijd, we vinden onze weg.
Mog deze hymne rezoneren in zuivere harten,
Leidend ons voortwaarts, voor altijd veilig.