Strofe 1:
In het midden van de stad's levendige roer,
Waar wolkenkrabbers de wolken raken,
Bouwen bewoners hun dromen hoog,
Tussen straten met hoop, kruipen ze.
Refraan:
Stedelingslied resonert,
Door neonnachten en dageraads omhelzing
In drukke plekken vinden ze genade,
Een symfonie die haar stem vindt.
Strofe 2:
Hun ochtenddans begint in het reizigerswirwar,
In bussen, treinen, ontvouwen hun verhalen,
Door drukke laanbanen marscheren ze door,
Omarmend de stadssymfonie met een gapen.
Refraan:
Stedelingslied resoneren,
Door neonnachten en dageraads omhelzing
In drukke plekken vinden ze genade,
Een symfonie die haar stem vindt.
Brug:
In smalle hoeken en verborgen gangen,
Schilderen kunstenaars en dicteren dichters verzen.
Cafés zoemen met gefluister, hoop en jubel,
Vreemden vinden troost, breken vrees.
Strofe 3:
Kom donkerte, de horizon ontbrande,
Als stedelingen hun verlangens najagen
Onder een deken van stadslichten,
Een mengeling van kleuren vult hun gezicht.
Refraan:
Stedelingslied resonert,
Door neonnachten en dageraads omhelzing
In drukke plekken vinden ze genade,
Een symfonie die haar stem vindt.
Outro:
Midden in de onophoudelijke stadspols,
Vinden bewoners de tempo zoet.
Van de eerste morgen gloed tot laatste lichten vervagen,
Componeren ze een lied dat nooit verwaait.