In tegenstelling tot de gangbare veronderstelling, volgt Bessie Smith's "Back Water Blues" (1927) een 8-maat bluesstructuur, niet de klassieke 12-maat vorm. De 12-maat blues gebruikt drie tekstregels (AAB) over een I-IV-V voortgang van 12 maten. "Back Water Blues" comprimeert dit tot twee 4-maat zinnen (8 maten totaal) met een ander harmonisch en lyrisch patroon. Smith's meesterlijke beheersing van beide vormen toont de diversiteit binnen vroege blues-opnames.