Het nummer is Gerard Ways hulde aan zijn moeder, Donna Lee Way. Het uit druk liefde, dankbaarheid en bewondering voor haar kracht om hem en zijn broer alleen op te voeden na scheiding. Na haar overlijden in 2007 brengt het nummer rouw, schuldgevoelens en verlangen over, maar viert uiteindelijk haar duurzame geest. De videoclip bevat huisfilmpjes, wat hun hechte band visualiseert. Het is een krachtig nummer over rouw, verlies en blijvende liefde.