Ik hoorde een geluid als een wind in de nacht,
En een wezen dat huilde, en een stem gevuld met vrees,
Ik zag de maan vervagen,
En het leek op een grafsteen en markeerde de laatste dag.
Huilend, het geluid van de verloren,
Huilend, het geluid van de vervloekten,
Huilend, het geluid van eeuwige pijn,
Verloren in een wereld van smart en schaamte.
De wind blaasde de bladeren van de bomen in het bos,
En de bomen stonden als geesten die in bloed geschilderd waren,
Ik hoorde het geluid van een ziel die gescheurd was,
En het leek een boodschap die ik moest rouwen.
Huilend, het geluid van de verloren,
Huilend, het geluid van de vervloekten,
Huilend, het geluid van eeuwige pijn,
Verloren in een wereld van smart en schaamte.
De sterren leken zo koud als de duisternis begon,
En de regen begon te vallen, en de tranen van het land,
Ik voelde me als een geest in een wereld van steen,
En mijn ziel was daar gewoon achtergelaten, heel alleen.
Huilend, het geluid van de verloren,
Huilend, het geluid van de vervloekten,
Huilend, het geluid van eeuwige pijn,
Verloren in een wereld van smart en schaamte.
Ik probeerde mijn weg terug naar het licht te vinden,
Maar de schaduwen waren diep, en de duisternis was dicht,
Ik hoorde het geluid van het huilen weer,
En ik wist in dat moment dat ik nooit bevrijd zou worden.
Huilend, het geluid van de verloren,
Huilend, het geluid van de vervloekten,
Huilend, het geluid van eeuwige pijn,
Verloren in een wereld van smart en schaamte.
Ik was verloren in een wereld van schaduwen en vrees,
En het geluid van het huilen was het enigste wat ik kon horen.