"Going Down the Road Feelin' Bad" (traditioneel, gearrangeerd door de Grateful Dead) schetst een man op het dieptepunt: verloren baan, liefde, geldloos, lifterend, op zoek naar een nieuwe start. De refrain — "I'm going where the climate suits my clothes" — mengt wanhoop met vastberadenheid.
De live-versies van de band uitgebreid tot communautaire, cathartische jams — individuele smart omgezet in gedeelde veerkracht. Het publiek werd deel van het nummer, mee-zingend bij de refrain. Die alchemie — persoonlijke pijn omgezet in collectieve bevrijding — is de handtekening van de Grateful Dead.