Katharine Lee Bates' gedicht "America the Beautiful" (later gezet op Samuel Ward's hymne "Materna") bevat een subtiele maar krachtige taalkundige keuze: het woord "majesties" in meervoud. Dit is geen poetische vrijheid—het is nauwkeurige observatie.
De regel luidt: "For purple mountain majesties / Above the fruited plain." Bates, geïnspireerd door haar landstoer per trein in 1893 en het uitzicht vanaf Pikes Peak, gebruikt het meervoud om iets essentieels over het Amerikaanse landschap vast te leggen: zijn grandioziteit is niet enkelvoudig of monolithisch.
Elke "majesty" vertegenwoordigt een distinct ontroerende kenmerk:
Door "majesty" te vermeerderen, insist Bates dat Amerika's schoonheid composiet en cumulatief is. Geen enkel gezicht bezit de titel; de nationale splendor ontstaat uit de collectieve impact van gevarieerde landschappen. Het is een democratische visie op grandioziteit—veel majestuezen, één prachtig land.
Ward's melodie versterkt deze menigte. De zin "purple mountain majesties" beslaat een stijgende melodische lijn die uitgestrekt voelt, bijna de kenmerken één voor één opsommend. Het meervoudige zelfstandig naamwoord eist een meervoudige ervaring—elke luisteraar kan andere specifieke bergen verbeelden, maar allen herkennen de gedeelde gevoel van overweldigende schoonheid.