I got no chains, just a heart full of disdain
I got no name, no fame, just the same old mundane
I got no game, no aim, just a soul full of pain
I got no shame, no blame, just a story to explain
Deze minimalistische, rijpende tekst kenmerkt The Walkabouts' donkere, poetische stijl. De herhaling van "I got no" creëert een ritmische kracht die de existentiele leegte van de spreker benadrukt.