In het midden van de nachtelijke sway,
Een fluistering dansen, een spreuk werpend.
Onder de wachende maan zijn betoverende stralen,
Onze reis begint, geleid door zijn gloed.
Over de sterrenhemel wandelen we,
Met gedeelde geheimnissen en wonders te wachten.
Oh, midnachtsmaan, jouw serene wiegelied,
Weeft dromen van eenheid, een eeuwig onzichtbaar band.
We zijn zoekers naar de waarheid in dit grote ontwerp,
Waar de tijd eindeloos vloeit, een hemel teken.
Met elke stap ontbranden onze harten,
In deze reis zijn we verbonden door het maanlicht.
Door sluiers van mysterie zoeken we de sleutel,
Om het verleden te ontgrendelen en onze geesten vrij te maken.
Want in dit rijk, waar grenzen vervagen,
Ontvouwt de quest, gevoed door een onverstoorbare vlam.
Oh, midnachtsmaan, jouw leiding smeken wij,
Terwijl we dieper duiken, voor eeuwig, meer en meer.
Samen durven we deze mystieke doolhof aan,
In de zoektocht naar antwoorden die de mist transcenderen.
Onder jouw stralende blik zullen we nooit dwalen,
Want de banden die we smeden zullen nooit vervagen.
In deze symfonie van sterren verenigen onze zielen,
Gebonden door de midnachtsmaan, voor eeuwig in vlucht.